بقعه«دانای علی» یا «آقا دانای علی» که به گویش گیلکی«آقا دان علی» خوانده می گردد، در محله ی قدیمی چمارسرا واقع شده و در وسط خیابان آیت الله طالقانی(بیستون سابق) قرار دارد. مدفن بقعه مزبور، به اعتقاد تعداد معدودی، از سادات متعلق به قرن هشتم هجری شاه قاجار، در سال های 1212-1256 ه . ق می زیسته است. نام او علی و ملقب به «دانا» (به معنای انسان کامل) بوده که ظاهرا این لقب، بعد از مرگش به او داده شده است. مطابق روایات سینه به سینه، این مرد زاهد از اهالی روستای سیاه اسطلخ پیربازار و پیشه اش زراعت و فلاحت بوده است. آن طور که از اظهارات معتمدین بر می آید، طی الارض داشته و نماز های یومیه خود را در مکه به جای می آورده است. مزارش تا دهه های بیست یا سی، در میان جنگل و لوله ی خیزران محصور بود که بعد ها، اطاقکی از برای آن ساخته شد. و سپس در سال های 56 تا 60 به صورت امروزی خود درآمد. در سال 1341 در دوره ی سوم شهرداری شادروان محمد علی دادورکه خانه ها و ساختمان های بسیاری در مسیر خیابان مزبور، توسط شهرداری تخریب شدند، بنای بقعه هم در مسیر تخریب قرار گرفته بود که اعتقاد سخت و احترام اهالی رشت مانع از تخریب آن گردید.( پندی،1387،140) 


متین سالاری